دوشنبه چهاردهم مرداد 1387 | 13:55
شما را به خدا بیایید قرآن
را از دست عمال اموات بیرون بیاوریم. ببینید كه این كتاب حیات، كتاب حركت، كتاب
قدرت، كتاب هدایت و كتاب ایمان به چه سرنوشتى در میان ما دچار شده است.» (مناره
اى در كویر)
«آن مسلمانى كه خیال مى كند نمازش را خوانده و روزه اش را گرفته و
دعایش را خوانده و تكلیفش ساقط شده و منظور همین بوده، دین را نفهمیده است. آن كه
خیال مى كند به همه رساله عملیه عمل كرد و دیگر هیچ مسئولیتى ندارد، دین را
نفهمیده است. ما مى گوییم اسلام دین تحرك است، حال چرا مسلمانان تحركشان از بین
رفته است؟ براى اینكه عبادات را منتهاى مسئله و مسئولیت بعثت انبیا گمان
كرده اند. چنان سرهایمان را به پایین انداخته ایم و شانه از زیر بار مسئولیت ها
خالى كرده. اینكه فقط دین را در چند جمله طهارت، نماز و روزه خلاصه كرده ایم و
بس... در صورتى كه مسلمانى و دین داشتن یعنى تعیین سرنوشت، استقرار محیط امن،
آزادى بیان، دخالت در امور زندگى، دخالت در اقتصاد، دخالت در بیت المال مملكت. »
(ابوذر زمان، ج،2 ص 400) - محدودیت هایی که گاه به اسم دین بر مردم
تحمیل می شد ؛ که از همه خطرناکتر است ، یعنی آنچه که احبار ، رهبان و همکاری آنها با طبقه
ممتازه بر مردم تحمیل کرده بودند به نام دین ، این خطرناکترین تحمیلات است . یعنی آنچه که از خدا نیست ، از جانب حق نیست ،
آنها را به اسم خدا بر دست و پای مردم
ببندند و مردم را از حرکت باز دارند ، حق اعتراض به کسی ندهند ، حق
انتقادندهند ،
حق فعالیت آزاد به مردم و مسلمانها و مردم آزاده دنیا ندهند ، این همان ((اصر)) است ، این همان
((اغلال)) است .
در مکتب جمعه . جلد 1 . صفحه 51
